Ініцыятыўная група па працы з дзецьмі-сіротамі “Ружовы слон”

budz-3-5Вашай увазе прапануецца ініцыятыва “Ружовы слон“.

Наша ініцыятыва ўтварылася 20 снежня 2009 года дзякуючы ідэі, якая прыйшла ў галаву аднаму чалавеку. Ну, я думаю, вы разумееце, як гэта бывае.

Пачалося ўсё бурна і даволі паспяхова. Ідэі станавіліся праектамі, а тыя ў сваю чаргу паспяхова рэалізоўваліся. Усім было ясна і зразумела, што яны робяць і навошта.

Паглядзіце на тых, з кім мы праводзім час:

Гэта дзеці, дзеці з дзіцячага дома ў горадзе Гродна, якія пражылі на Зямлі ад 6-і да 15-і гадоў.

Асноўная наша дзейнасць заключаецца ў непасрэдных зносінах з дзецьмі.

Так выйшла, што ім не хапае самага галоўнага, таго, што павінны былі даць ім іх бацькі – любві. Не, гэта не тое ж самае, што любоў да футболу, да піццы, не. Гэта тое пачуццё, якое вучыць нас любіць жыццё, паказвае яго сэнс, яно дапамагае нам змяняцца, дапамагае дараваць, спачатку саміх сябе, а пасля і іншых, агулам – ЛЮБІЦЬ. Гэтага ў нашых дзяцей (з дзіцячага дома, ды і наогул) мала, і ясна, што ніхто гэта цалкам пакрыць ім не зможа. Але ёсць надзея і вера, што мы, імкнучыся паказаць, што яны важныя для нас, надаючы ім увагу, з’яўляючыся прыкладам, можам запаліць свечку іх імкнення да папаўнення гэтай нястачы.

Чаму мы гэта робім – не ведаю, у кожнага свае мэты. Але ёсць моманты, у якіх мы адзіныя. Магу распавесці пра сябе. Спачатку я хацеў праверыць свае здольнасці мець зносіны з дзецьмі. Было цікава высветліць, ці змагу я іх разумець, ці змагу мець зносіны (знайсці агульную мову). Потым мы пачалі збліжацца, і тут усё пайшло не зусім па плане. Тут я і зразумеў, што мне ў жыцці ЛЮБВІ-та і не хапала (не гледзячы на ​​тое, што ў мяне ёсць Мама і Тата), і з’явіліся нейкія пачуцці, незразумелыя на першы погляд. Вось я і вырашыў паспрабаваць дапамагчы дзецям і сабе, і атрымліваецца парадокс – спачатку дзеці дапамагаюць мне, а толькі пасля я – ім.
budz-3-6

Напэўна, хопіць філасофіі, і пяройдзем да канкрэтных дадзеных. Наша ініцыятыва на дадзены момант налічае 8 актыўных чалавек. Астатнія далучаюцца па меры сваіх магчымасцяў і жадання. Больш за ўсё чалавек (валанцёраў) збіраюцца для рэалізацыі больш-менш значных праектаў. Буйных праектаў, з выездам за межы дзіцячага дома, з радасцю і пагалоўнымі ўсмешкамі было рэалізавана каля 6.

 Глядзіце:

– “Мастацтва дарыць дзецям усмешкі” – паездка з дзецьмі ў Наваградак і на возера Свіцязь.

Наваградак прыняў дзяцей сваёй гісторыяй, а возера Свіцязь уваскрэсіла найцікавых персанажаў з мясцовых легенд.

“Адчыніце! Ды вас прыйшла казка …” – паездка ў в. Свяцк Гродзенскага р-на.

Сярэднявечныя танцы, лялечны тэатр, неверагодныя пошукі скарбу і сустрэча з маленькім гномам, але з сякеркай, ….

– Праект “Фарбы жыцця” – баль, горад майстроў, фотавыстава, тэатр у святле беларускай традыцыі і культуры.

 Мерапрыемствы, арганізаваныя за 2012 год:

 – “Фотапаляванне” – луг для фантазій. Прыдумай, зрабі, сфатаграфую і пакажы іншаму. Так гэта выглядала з боку.

 – “Караліно – гэта блізка і цікава”. Паездка ў аграсядзібу, абследаванне тэрыторыі, гульні пад дажджом, вогнішча ў мангале і знаёмства з гаспадарамі.

– “Дзіўныя жывёлы ў заапарку” – паход у гарадзенскі заапрак, дзе дзеці і валанцёры даведаліся пра тое, што такога незвычайнага ёсць у звычайных жывёлаў.

 – “Ролевая гульня на тэму легендаў і міфаў Старажытный Грэцыі”. Прайшла на “ура”. Дзеці хочуць яшчэ.

Акрамя гэтага, паходы ў дзіцячы дом здзяйсняюцца прыкладна раз у 3-4-ы тыдня. Мы арганізоўваем разнастайныя гульні і проста камунікуем з дзеткамі.

Вось і ўсё. Дадзены тэкст у першую чаргу быў напісаны з мэтай рэкламы, каб больш людзей даведаліся пра тое, што мы існуем.

Другой глабальнай мэтай была спроба расказаць пра дзяцей (у агульным) з дзіцячага дома.

Рэмарка: я хацеў бы бачыць у вачах людзей ЛЮБОЎ.

Суполка ў Кантакце: http://vk.com/rozovyj_slon

Ветка на Гарадзенскім Форуме: http://forum.grodno.net/index.php?topic=191864.0


CACKLE comment system