ЕВС-валанцёры прыехалі працаваць у Гродна

Змяніць памер шрыфта Болей Меней Скінуць
ЕВС-валанцёры прыехалі працаваць у Гродна

У пачатку верасня ў Гродна прыехалі ЕВС-валанцёрка з Польшчы Эвеліна Пачка і ЕВС-валанцёр з Францыі Аксель Груссон. Напрацягу 9 месяцаў яны будуць працаваць у ГА “Цэнтр “Трэці сектар”.

Эвеліна будзе весці клуб польскай мовы і таксама дапамагаць выкладаць польскую мову ва “Універсітэце Залатога Веку”, будзе весці польскі столік на Tandem evenings in Hrodna, а таксама рабіць воркшопы на тэатральную тэматыку.

Аксель будзе ладзіць воркшопы па фотамайстэрстве, лекцыі на тэму гісторыі фота, кінаклуб “Вакол свету”, таксама будзе дапамагаць з выкладаннем французскай мовы ва УЗВ і на Tandem evenings.

Валанцёры пражылі ў Гродна ўжо больш за тыдзень і дзеляцца сваімі ўражаннямі:

Аксель:

“Мне было цікава наведаць месца, якое не карыстаецца папулярнасцю сярод заходніх еўрапейцаў. Для французаў Беларусь – дастаткова невядомая краіна. Таму яна падалася мне вельмі прываблівым месцам.

Мае першыя ўражанні ад Гродна вельмі добрыя, горад выглядае дынамічным у дачыненні да культурнага і мастацкага жыцця, мясцовыя жыхары вельмі ветлівыя.

Калі я прыехаў, акрамя відавочнага моўнага бар’ера, я адчуў некаторыя адрозненні паміж Заходняй Еўропай і Беларуссю, а таксама адрозненні ў архітэктуры. Тут менш савецкіх будынкаў, чым я чакаў, і вельмі шмат старых цэркваў, якія былі нядаўна адрэстаўраваны.

Гродна – вельмі зялёны горад, у ім шмат паркаў, нават у самым цэнтры, што робіць яго спакойным горадам, і гэта вельмі прыкметна.

Я выбраў Гродна з-за яго геаграфічнай блізкасці да Польшчы і Літвы, Гродна –  скрыжаванне моваў і культур, з-за яго важную ролю ў гісторыі Беларусі. Гэты старажытны горад мне, як аматару гісторыі, вельмі цікавы. Гродна – добрае месца, каб пачаць знаёмства з Беларуссю.”

Эвеліна:

“Сёння праходзіць 14 дзён з пачатку майго валанцёрства ў арганізацыі “Цэнтр “Трэці сектар” у Гродне. Паміма таго, што Беларусь – гэта адна з краінаў-суседзяў Польшчы, а адлегласць паміж Варшавай і Гродна складае няпоўных 300 кіламетраў, у гэтым горадзе я ўпершыню. Але гэта не абазначае, што калі я прымала рашэнне сюды прыехаць, я нічога не ведала пра гэтую краіну ці ў мяне не было ніякіх уяўленняў адносна горада і людзей, якія тут жывуць. На меркаванне большасці палякаў, з-за таго, што ў нас шмат агульнага ў культуры і гісторыі, Беларусь з’яўляецца самай блізкай да Польшчы краінай.

У цягніку з Кракава ў Варшаву я ўзгадала момант, калі ўпершыню сутыкнулася са словам “Беларусь”. Гэта было ў ранніх 90-ых гадах, мне было можа 4-5 гадоў і, як штогод, я праводзіла лета ў бабулі і дзядулі на вёсцы, “дапамагаючы” збіраць ураджай. Назва “Беларусь”, якая знаходзілася на трактары, была адным з першых словаў, якое атрымалася ў мяне самастойна прачытаць. Я памятаю таксама, што трактар, выраблены ў Мінску, з’яўляўся першым аўтамабілям, на якім (пад пільным вокам дзеда) я спрабавала сваі сілы як кіроўцы.

Другі з успамінаў, нашмат пазнейшы, звязаны з часамі майго студэнцтва і пражывання ў адным з кракаўскіх інтэрнатаў. На працягу амаль што пяці гадоў маім суседам быў Максім, родам з Гродна, паклоннік гурта Дзецюкі. У сувязі з тым, што сцены ў інтэрнатах не з’яўляюцца самымі тоўстымі, тэксты песень на беларускай мове слухала палавіна нашага інтэрнату.

У Гродна я прыехала, калі лета набліжалася да канца. Усюдыісныя ў горадзе коцікі ляніва грэліся ў апошніх праменнях сонца. Лістота на дрэвах у недалёкім лесе паступова змяняла свае фарбы, з зялёных станавілася залатой і інтэнсіўна чырвонай. Набліжалася восень. Паніжэнне тэмпературы і дождж не перашкодзілі мне ў шпацырах пешкі па цэнтры і перыферыях горада. Сам горад зрабіў на мяне вялікае ўражанне. Падчас першых двух тыдняў, праведзеных у Гродне, у мяне была магчымасць наведваць шматлікія цікавыя месцы, як Стары і Новы замкі, Драматычны тэатр. Па праўдзе кажучы, кожны дзень адкрываю Гродна нанова.

Калі я наведваю гарады, якіх не ведаю, традыцыйна стараюся не карыстацца мапамі, пра дарогу пытаюся ў пешаходаў. Першапачаткова я баялася размаўляць у Гродне з мясцовымі – толькі пачынаю вучыць беларускую мову, а на рускай размаўляю з выразным польскім акцэнтам. Аднак пазітыўна здзіўляюць рэакцыі беларусаў, якія з’яўляюцца не толькі вельмі зычлівымі, калі патрэбная дапамога знайсці дарогу, але таксама вельмі адкрытымі да іншаземцаў. Мне здаецца, што гэта адна з рысаў характару, якой мы, палякі, павінны вучыцца ад нашых усходніх суседзяў.”

У кастрычніку да каманды ЕВС-валанцёраў  ГА “Цэнтр “Трэці сектар” далучыцца валанцёрка з Германіі.

Фота: Аксель Груссон

Дадаць каментар

  • Універсітэт Залатога Веку

    Універсітэт Залатога Веку

    Сайт праекта, скіраванага на сацыяльную і інтэлектуальную актывізацыю сталых людзей. Вучыцца ніколі не позна!

    Школа маладога журналіста

    Школа маладога журналіста

    Праект для тых, хто хоча паспрабаваць свае сілы ў журналістыцы. Працуе ў Гродне з 1997 г.! Далучайся!

Чытай

Чытаць навiны на hrodna.life
  • “Людзі – гэта таксама эпоха”. У Гродне адкрылі выставу рэтра-здымкаў на мосце
    У межах святкавання Дня горада 14 верасня на парэнчах моста ў пачатку вуліцы Горкага адкрылася выстава старых фотаздымкаў, падрыхтаваная рэдакцыяй Hrodna.life. На выявах сучасныя гродзенцы могуць убачыць тых, хто жыў у горадзе да другой сусветнай вайны, высылак і гета: як яны апраналіся, якім быў іх горад. Незвычайнае месца для выставы прапанавала кіраўніцтва Гродна, каб зрабіць […]
  • Калізей і Лёсік. Топ-10 фігурак з сыру з Фестывалю сыру ў Гродне
    У рамках святкавання Дня горада прайшоў Фестываль сыру. Традыцыйна прадпрыемствы паказалі фігуркі, зробленыя з сыру – і гэта выглядае цікава. Сярод іх – мяч, Калізей і прысвечаныя Еўрапейскім гульням фігуры. Некаторыя фігуркі пакрывалі жэлацінам для трываласці. Для стварэння каляровых скульптурок выкарыстоўвалі харчовыя фарбавальнікі. Многія з фігур ядомыя. На фестывалі можна было купіць новыя гатункі сыру, […]
  • Як размалявалі Гродна да Дня горада
    Зубры ў кветках, арнамент і яркія фарбы: алею з карцін на асфальце прэзентавалі ў Дзень горада, піша grodnonews.by. The post Як размалявалі Гродна да Дня горада appeared first on Hrodna.life.
  • Глядзіце, як Яўген Назарэвіч з кнігі рэкордаў Гінеса спрабаваў пабіць свой рэкорд
    На плошчы Леніна госці свята асабліва чакалі выступ Яўгена Назарэвіча. Ён шматразовы рэкардсмен сусветных рэкордаў Гінеса ў гіравым марафоне, майстар спорту міжнароднага класа Рэспублікі Беларусь, заслужаны майстар спорту Міжнароднай федэрацыі гіравых відаў спорту. У гэты святочны дзень ён падняў гіру вагой 50 кілаграмаў 75 разоў. Выступ прысвяціў Гродна і сваёй малой радзіме – Шчучыншчыне, піша […]
© 2012 Грамадcкае аб'яднанне "Цэнтр інфармацыйнай падтрымкі грамадcкіх ініцыятыў "Трэці сектар"
Каталог TUT.BY