“Цэнтр “Трэці сектар” актыўна ўдзельнічае ў міжнародным валантэрскім руху

Змяніць памер шрыфта Болей Меней Скінуць
“Цэнтр “Трэці сектар” актыўна ўдзельнічае ў міжнародным валантэрскім руху

За два гады гады арганізацыя прыняла ў сябе 15 валанцёраў з Польшчы. Актыўны ўдзел арганізацыі ў праграме “Еўрапейская валанцёрская служба” (EVS) распачаўся ў 2009 г. Тады ўвосень у арганізацыю прыехалі нашыя першыя дзьве валанцёркі – Клаўдыя і Гося. Здарылася гэта дзякуючы нашаму супрацоўніцтву з “Таварыствам міжкультурных і міжнародных абменаў “Анавой” з Беласточчыны. Дзяўчыны займаліся ў асноўным журналістыкай – рабілі матэрыялы для газеты і радыё “Твой Стыль”, шукалі і перакладалі інфармацыю для электроннай рассылкі “Кроніка грамадзкага жыцця Гродзеншчыны”, арганізоўвалі заняткі для мясцовай моладзі па польскай і англійскай мовах, рабілі беларуска-польска-англійскія пераклады. Валанцёрскі праект аказаўся надзвычай удалым і “Цэнтр “Трэці сектар” разам з “Анавоем” вырашылі працягнуць супрацу ў гэтым кірунку. Ужо ў ліпеня мы чакаем новых дабраахвотнікаў з Польшчы, а пакуль сваімі ўражаннямі ад побыту і працы ў Гродне дзеляцца нашыя папярэднія валанцёры. Клаўдыя Пражмоўска, 27 год, Дэнбіца: Калі я кажу, што люблю Беларусь, гэта значыць, што мне падабаецца не яе гарадскі ландшафт або тэхнічныя выгоды (ці наадварот – іх адсутнасць), перш за ўсё я кажу пра людзей, сярод якіх жыву: маіх калегаў, гасцей, сяброў… Правілы паводзінаў у кожнай краіне розныя. Мне прыйшлося даволі доўга прывыкаць да мясцовых. Спачатку мне падалося, што ў дзелавых адносінах, нават у крамах, беларусы занадта афіцыйныя і недаступныя, нават непрыемныя. Потым я ўсвядоміла, што гэта – павярхоўнае ўспрыманне. Насамрэч, людзі тут добразычлівыя, ахвотна дапамагаюць адзін аднаму. А першапачатковая замкнёнасць, магчыма, форма абароны. Беларусы добрыя прафесіяналы і спецыялісты ў сваіх напрамках дзейнасці, прыкметна, што яны не баяцца ніякай працы і да любой працы ставяцца з павагай. Праўда, зазначыла я і два выключэнні – службоўцы дзяржаўных устаноў і афіцыянты. Мы любім Гродна не толькі за яго архітэктурныя помнікі і гістарычную каштоўнасць, але і за тых, хто тут жыве. Для нешматлікіх турыстаў гэта не мае значэння, а для тых, хто прыязджае сюды да сваіх сяброў, гэта так. Гося Марчык, 26 год, Кракаў Калі я навучалася на пятым курсе філфаку Ягелонскага ўніверсітэту і вывучала культуру Расіі і суседніх народаў, я задумалася, што буду рабіць пасля абароны дыплом. Я ведала, што сітуацыя на рынку працы складаная, акрамя таго, я хацела жыць сваім жыццём – далёка ад бацькоў, лепш за усходняй мяжой Польшчы. Прасторай былой СССР я захаплялася даўно, таму і паступіла на філфак. Тады ўзгадала пра праграму EVS, дзякуючы якой я магла здзейсніць свае мары і планы ды паехаць працаваць у краіну Усходняй Еўропы. Сярод розных прапановаў праектаў па ЕВС я звярнула асаблівую ўвагу на адну. «Цэнтр «Трэці сектар» з Гродна прапаноўваў праект «Польская моладзь у «Тваім Стылі». Арганізацыя шукала валанцёраў для журналісцкай працы – акурат тое, што мне хацелася паспрабаваць. Чым даўжэй я жыла ў Гродна, тым больш адчувала, што гэта МОЙ горад. З цягам часу я ўсё мацней прывязвалася да людзей і прывыкала да ладу тутэйшага жыцця, які абсалютна адрозніваецца ад ранейшага кракаўскага. Сумую па Гародні і дагэтуль…

Кінга Дышэровіч

Кінга Дышэровіч, 20 гадоў, Лодзь – Як у некалькіх сказах змясціць тое, што адбывалася цягам трохмесячнага валантэрства ў гарадзенскім “Трэцім Сэктары”? Наўрадці гэта магчыма, але паспрабую вось так: Э – як праграма ЭВС, якая дае моладзі магчымасць працаваць валянтэрам ў іншай краіне і пражыць жыццёвую авантуру. В – як валянтэрства, форма працы ў ТС, ад якой атрымоўвала вялікае задавальненне. С – як сустрэчы, афіцыйныя і прыватныя, падчас якіх мы ўзаемна пазнавалі сябе і свае культуры. Ў – як… беларуская мова, на якой я працавала і па якой праходзіла заняткі. Г – як Гародня. Напішу толькі “Гародня, я люблю цябе!” 😉 А – як арганізацыя “Трэці Сэктар”, якая прыняла мяне на гэты праект і ў якой я сустрэла цудоўных людзей! А – гэта таксама Аўгустоўскі канал, які наведала ў рамках працы. Р – як разнастайнасць спраў, якімі я займалася, мела магчымасць праверыць сябе ў самых розных сітуацыях. О – як офіс, у якім правяла шмат часу ў тыя гарачыя месяцы і з якім зараз маю добрыя ўспаміны. Д – як досьвед, каторым напэўна скарыстаюся ў будучыні. А таксама (ня толькі мой) дзень народзінаў, які святкавалі супольна. Н – як Новы Свет, у які закахалася пасля першага шпацыру ды неаднаразова туды вярталася. Н – гэта таксама Новае і Незабыўнае – новая праца, новае асяроддзе і новыя людзі! І – і што яшчэ? Можа, лепш проста шчыра напісаць, што той час, які правяла ў “Трэцім Сектары”, запомніцца мне на доўгія гады як насычаны пазітыўнымі пачуццямі і ўражаннямі!!! Ася Славіньская, 23 гады, Познань: – Цягам трох месяцаў, якія я правяла ў Гродна падчас Еўрапейскага валантарыяту, пазнаёмілася з вялікай колькасцю цудоўных людзей, да таго ж удзельнічала ў розных цікавых падзеях, напрыклад, у ІІІ Фестывалі нефармальнай адукацыі ў Мінску, сустрэчы з польскай пісьменніцай Вальгай Такарчук, з гродзенскімі мастакамі – Іваноўскім, Блудавым. Мне ўдалося наведаць некалькі вельмі цікавых мясцін у Беларусі – Полацк, Віцебск, Воршу, Навагрудак, возера Свіцязь, Мінск, Берасце і Іўе. У апошнім убачыла мясцовую абшчыну татараў і тое, як яны святкуюць Дзень Ашура. Важным элементам майго жыцця ў Гродне былі таксама заняткі ў межах Школы маладога журналіста, дзякуючыя кім я пазнаёмілася з беларускай моладдзю, і навучылася шмат рэчам, звязаным з працай журналіста. Гэтыя веды мне значна дапамаглі ў маёй працы ў рэдакцыі газеты і радыё “Твой Стыль”, а таксама ў працы над рассылкай “Кроніка грамадзкага жыцця Гродзеншчыны”. Цікавым досьведам была таксама маё падарожжа да Вільні, а яшчэ ўдзел у семінары tri.net у Варшаве. Падчас праекта назірала за выбарчай прэзідэнцкай кампаніяй, а яшчэ за грамадскім і культурным жыццём Гродзеншчыны, што значна ўзбагаціла мае веды пра Беларусь. Калі я была на такім адмысловым трэнінгу для валанцёраў па прыездзе ў іх краіну валантэрскай працы, то пазнаёмілася з іншымі валантэрамі з Нямеччыны і Аўстрыі. Разам з іншымі валантэрамі некалькі разоў наведвала рэабілітацыйны цэнтр для дзяцей і разам з імі арганізоўвала ім вольны час. Мой праект мне падаецца вельмі ўдалым, дзякуючы яму я атрымала вельмі шмат новых досьведаў, знаёмстваў і энергіі для наступнай дзейнасці. Ася Тарноўская, 29 гадоў, Лодзь: – Беларусь не была маім першым выбарам. Нават не другім альбо трэцім. Я марыла пра гарачую Іспанію, альбо, у іншым выпадку, пра далёкую Грузію. На самой справе, гэта Беларусь выбрала мяне. Я не зусім веру ў наканаванне лёсу, але веру ў шчаслівыя супадзенні. Такім шчаслівым супадзеннем стаў для мяне праект у Гродне. На яго працягу я ўдасканаліла свае здольнасці да фатаграфавання, набыла журналісцкую практыку. Вядома, пачатак быў цяжкім, асабліва з-за мовы. Мая расейская без дапамогі жэстаў у прынцыпе не існавала, а беларускую я ведала толькі на слых. У рэшце рэашт, зусім нечакана для сябе я палюбіла родную мову беларусаў. Спачатку я ставілася да яе крыху насцярожана, асцерагаючыся “кепскага ўплыву” на толькі засвоеныя асновы рускай мовы. Але з часам мне ўдалося адаптавацца да гэтай сумесі “чужародных словаў” і больш эфектыўна карыстацца абедзьвюма мовамі. На працягу гэтых некалькіх месяцаў я аказалася ў стане цалкам пагрузіцца ў беларускую культуру. З цікаўнасцю я назірала за бягучымі падзеямі, за іх абмеркаваннямі, за мясцовымі жыхарамі і за самой сабой. З часам геаграфія гораду перастала быць для мяне сакрэтам. З’явіліся любімыя мясціны і, што самае важнае, сімпатыі. Не ведаю, наколькі, у рэшце рэшт, мне ўдалося прасякнуцца беларускай культурай. Не ведаю, ці стала экспертам у ёй. Тым не менш, я не маю аніякіх сумневаў у тым, што Беларусь, у прыватнасці, Гродна, на тры месяцы стаў маім домам. Пра свой ЕВС праект у Гродне Ася Тарноўская разам з Асяй Славінскай і Янам Кіршэнбаумам зрабілі прэзентацыйны фільм, які можна паглядзець тут. Ася БрындзаАся Брындза, 24 гады, Катавіцы: – Удзел у праекце ЕВС даў мне цудоўную магчымасць асабістага развіцця, пазнаёмілася з файнымі людзьмі і абсалютна новымі. іншымі мясцінамі. Магу смела казаць. што той час у Гродна быў адным з самых прыгожых у маім жыцці, і я заўсёды буду згадваць маю працу і жыццё ў Гродне. Горача раю ўдзел у Еўрапейскай валантэрскай службе ўсім, хто цікавіцца светам і людзьмі, не баіцца выклікаў і адкрыты на новы досьвед. Александра Вэнглож, 27 год, Цешын: – Пра валантэрства ў Беларусі я даведалася з Інтэрнету. Падала сваю заяўку, бо адчула патрэбу дапамагчы іншым, якія маюць больш фізічных і інтэлектуальных абмежаванняў. Ну яшчэ мне хацелася правесці некалькі месяцаў у Беларусі. Мой праект палягаў на дапамозе выхавацелькам у апецы хворымі дзецьмі ў рэабілітацыным цэнтры. Я дапамагала іх карміць, арганізоўвала гульні і забавы, улічваючы ўзрост і зацікаўленасці дзіцёнка, дбала пра іх бяспеку, напрыклад, падчас шпацыру на вуліцы. З іншага боку, дзеці дапамаглі мне стаць больш адкрытай іншым людзям і іх патрэбам. ЕВС у Гродне дапамог мне не толькі ў пошуку таго, што хачу рабіць у жыцці, у змене прыярытэтаў і ў асабістым развіцці, але таксама даў магчымасць пазнаць Беларусь, якую дагэтуль не ведала (культура, звычаі, мова і г.д.) Праца да таго ж вымагала поўнага заангажавання, прыносіла мне шмат радасці, задавальнення і ў пэўным сэнсе самарэалізацыі. Аня Лашчынская, 24 гады, Уроцлаў: Прыезд на ЕВС у Гродна быў натуральным вынікам маёй тагачаснай дзейнасці – ужо 6 год займаюся тэмай Беларусі. Мой першы кантакт з Еўрапейскім валантарыятам быў выкліканы акурат Беларуссю і ў канчатковым выніку – “прызямлілася” тут. Гэта дакладна непаўторны досьвед – жыць сярод тых людзей 3 месяцы і пазнаваць іх з іншай перспектывы, чым падчас некалькі дзённых падарожжаў на Беларусь. Усе веды пра гэты край, мясцовых людзей, сучасную сітуацыю мяне ўражваюць. Вучышся нанова, а мімаволі думаеш, што ўсё гэта ведаеш! Заўважыла, што апавядаючы сваім знаёмым пра побыт тут, найчасцей ужываю слова “дзівосны”. Ну і можа такая ўласна прыгода ЕВС у Беларусі – акурат дзівосная. Кася Красуцкая, 24 гады, Кракаў: У Польшчы і далей на Захадзе Беларусь часта бачыцца як белая пляма на мапе Еўропы. У маім выпадку гэтая пляма пачала набіраць колераў пасля майго першага візіту ў край над Нёманам і Свіслаччу ў маі 2009 году. Мяне зачаравала яго нязвыклая гісторыя. Хацелася больш. Адсюль узнікла ідэя на валантарыят у Беларусі. Лічу, што чалавек найбольш вучыцца падчас падарожжаў і праз уласны досьвед. Валантарыят у Гродне дазволіў мне ўбачыць жыццё ў Беларусі з перспектывы звыклага жыхара. Сустрэчы з людзьмі, размовы і праца ў “Трэцім сектары” дазволілі мне пазнаць Беларусь, пра якую немагчыма даведацца з кніг ці мас-медыя. Маю надзею, што веды і досьвед, здабытыя падчас ЕВС-у ў Гродне, буду выкарыстоўваць і перадаваць далей у маёй будучай працы. Валантэрскія праекты ГА “Цэнтр “Трэці сектар” рэалізуюцца ў межах Праграмы ЕС “Моладзь у Дзеянні”, акцыі “Еўрапейская валантэрская служба”. Пра магчымасці ўдзелу ў праграме для маладых беларусаў можна паглядзець па спасылцы тут.

16 Чэрвеня 2011 | Няма каментароў |

Дадаць каментар

  • Універсітэт Залатога Веку

    Універсітэт Залатога Веку

    Сайт праекта, скіраванага на сацыяльную і інтэлектуальную актывізацыю сталых людзей. Вучыцца ніколі не позна!

    Школа маладога журналіста

    Школа маладога журналіста

    Праект для тых, хто хоча паспрабаваць свае сілы ў журналістыцы. Працуе ў Гродне з 1997 г.! Далучайся!

    Кроніка

    Кроніка грамадзкага жыцця

    Падпішыцеся на рассылку Кронікі грамадзкага жыцця Гарадзеншчыны.

Чытай

Чытаць навiны на hrodna.life
  • 150 словаў пра эСэСэСэР. Як выбіралі малако ў краме
    Малако звычайна прадавалі ў шкляных бутэльках з шырокай гарлавінай і покрыўкамі з фальгі з адціснутай на ёй датай. На малаку заўсёды былі срэбныя покрыўкі, на кефіры – сінія ці зялёныя, вяршкі, якія з’яўляліся час ад часу, былі з паласатымі покрыўкамі. Покрыўкі часта зляталі з бутэлек. І звычайна малако выбіралі намацваючы ці добра трымаецца покрыўка. А […]
  • Студэнты ГрДУ глядзяць пасланне прэзідэнта стоячы
    У ГрДУ імя Янкі Купалы прайшла трансляцыя штогадовага паслання Лукашэнкі да народу і парламента. Супрацоўнікаў, выкладчыкаў і студэнтаў сабралі глядзець прамову ў холе галоўнага корпуса ўніверсітэта, піша grsu.by. Студэнты глядзелі выступ прэзідэнта стоячы. The post Студэнты ГрДУ глядзяць пасланне прэзідэнта стоячы appeared first on Hrodna.life.
  • «Адкрыты Кубак Гродна — 2017» па спартовым арыентаванні праходзіць у горадзе і ваколіцах нягледзячы на кепскае надвор’е
    У Гродне і яго ваколіцах з 20 па 25 красавіка праходзіць «Адкрыты Кубак Гродна — 2017» па спартовым арыентаванні. У спаборніцтвах прымае ўдзел больш за 500 чалавек не толькі з Беларусі, але і з розных краін Еўропы, а нават з Кітая. У гэтым годзе спаборніцтвы па арыентаванні юбілейныя і праходзяць у 40-ы раз. Узрост удзельнікаў ад […]
  • Гродзенка Вікторыя Кушнір у складзе зборнай Беларусі стала срэбраным прызёрам чэмпіянату свету па эстафетах
    У горадзе Насаў на Багамскіх астравах у нядзелю 23 красавіка зборная Беларусі, у складзе якой была і бягунка з Гродна Вікторыя Кушнір, фінішавала другой у эстафетным забегу 4х800 метраў на чэмпіянаце свету па эстафетах. Перамогу ж атрымалі спартсменкі з ЗША, бронза дасталася Аўстраліі. Дар’я Барысевіч, Ілона Усовіч, Марына Арзамасава і гродзенка Вікторыя Кушнір, прынеслі Беларусі […]
© 2012 Грамадcкае аб'яднанне "Цэнтр інфармацыйнай падтрымкі грамадcкіх ініцыятыў "Трэці сектар"
Каталог TUT.BY DATE.BY | поиск, новости, работа, погода, фото | Беларусь, Минск Rating All.BY