Сацыяльны інтэрактыўны тэатр “Працаваць нельга адмовіцца”

budz-5-3

Праект СІТ (сацыяльны інтэрактыўны тэатр) праходзіў з сакавіка па май 2012 года і быў ініцыяваны моладзевай ініцыятывай “Крок насустрач” пры падтрымцы Міжнароднага дзіцячага фонду.

Праект, агульнай працягласцю 40 гадзін, уключыў у сябе два трэнінга, 5 рэпетыцый і прэм’еру пастаноўкі. Яго ўдзельнікамі сталі 15 маладых жыхароў г. Гродна з розным узроўнем фізічных магчымасцяў ва ўзросце ад 17 да 28 гадоў.

Мэты праекта:

1. Прыцягненне ўвагі да праблем працаўладкавання моладзі, асабліва людзей з абмежаванымі магчымасцямі.

2. Прадастаўленне магчымасці для ўзаемадзеяння маладых людзей з фізічнымі абмежаваннямі і без абмежаванняў падчас падрыхтоўкі і сумеснага ўдзелу ў спектаклі.

На нашу думку, першую мэту ўдалося рэалізаваць толькі часткова, паколькі мерапрыемства так і не наведалі запрошаныя загадзя спецыялісты цэнтра занятасці і работнікі гарадскіх уладаў, якія наўпрост могуць уплываць на сітуацыю з працаўладкаваннем маладых людзей, асабліва з абмежаванымі фізічнымі магчымасцямі. Негатыўным момантам таксама стала і тое, што сярод гледачоў быў даволі невялікі адсотак людзей з абмежаваннямі і іх бацькоў, тых, каго ў прынцыпе напрамую тычылася разгляданая праблема. Аднак, нягледзячы на ​​гэта, высокая актыўнасць гледачоў падчас пастаноўкі дазваляе казаць пра тое, што праблему адчулі. Гэты факт пацвярджае і жаданне як акцёраў, так і гледачоў не спыняцца на адным выступе, даносіць спектакль да “шырокіх масаў”.

Вялікім плюсам стала прысутнасць на прэм’еры студэнтаў-медыкаў, якія змаглі зірнуць на праблему не толькі з пункту гледжання спецыяліста, але і з пункту гледжання звычайнага маладога чалавека, які звяртаецца за кансультацыяй да доктара.

Прысутнасць журналістаў таксама спрыяла прыцягненню ўвагі грамадскасці. Цешыла наяўнасць зваротнай рэакцыі ў бацькоў людзей з абмежаваннямі, якія змаглі прысутнічаць. Спадзяемся, што далейшая праца павысіць актыўнасць людзей і дазволіць яшчэ больш эфектыўна змяняць сітуацыю, якая існуе ў грамадстве.

Што тычыцца другой мэты, з упэўненасцю можна казаць аб поўным яе дасягненні. Аналізуючы справаздачы-дзённікі ўдзельнікаў і групавую дынаміку агулам, відавочна, што ўдалося дабіцца перагляду ўдзельнікамі сваіх жыццёвых каштоўнасцяў, поглядаў на праблемы, стэрэатыпаў і забабонаў, якія існавалі ў іх галавах. Гэта падцвярджае як спрыяльная атмасфера ў калектыве, пашырэнне кантактаў, жаданне сумесна пераадольваць праблемы і цяжкасці на працягу праекта, так і працяг камінікавання адзін з адным пасля яго заканчэння.

На наш погляд, менавіта высокая ступень згуртаванасці калектыву дала магчымасць у поўнай меры рэалізаваць першапачатковую задуму навучальнага курса і прыйсці да высновы, што толькі актыўная жыццёвая пазіцыя кожнага асобнага члена грамадства можа станоўча паўплываць на змену сітуацыі ў цэлым.

Цытаты з уражанняў удзельнікаў, пра ўсё з “першых вуснаў”:

Яўген Якімаў: “Я навучыўся акцёрскай гульні, уменню “насіць маскі”, стаў больш упэўненым у сабе і на сцэне, і ў жыцці”.

Ксенія Васіленка: “Раней я і не меркавала, што ў людзей з АМ існуе столькі цяжкасцяў, і гэтыя цяжкасці стварае для іх грамадства. Думаю, многія задумаліся не толькі над праблемай працаўладкавання моладзі з АМ, але і пра сваё стаўленне да такіх людзей”.

Яўгенія Голышава: “Я перастала звяртаць павышаную ўвагу на людзей з АМ, на іх фізічныя недахопы пры зносінах. Для мяне знік бар’ер”.

Таццяна Смыкоўская: “Я знайшла шмат новых сяброў з “вялікім сэрцам” і, гэтак жа як і я, неабыякавых да гэтай тэмы. І ў чарговы раз пераканалася, што не варта людзям зацыклівацца толькі на саміх сабе, лепш паглядзець па баках, можа быць камусьці патрэбна дапамога?!”

Галіна Тодарук: “Мне захацелася навучыцца чаму-небудзь, каб самой вучыць людзей і дарыць ім столькі сіл, колькі падарылі мне. Ведаеце, самае важнае, што я вынесла для сябе, гэта, мабыць – вера. Вера ў людзей. Мне здаецца, я пачынаю ім верыць … Хоць, вядома, і не да канца …”

Дзяніс Яхімчык: “У мяне атрымалася набыць базавыя навыкі акцёрскай гульні (пастаноўка голасу, жэстыкуляцыя, паводзіны на сцэне, імправізацыя), стаў больш упэўнена адчуваць сябе перад групай людзей у працэсе выступу”.

А яшчэ прапануем Вам артыкул пра нас.

Можаце паглядзець фоткі па спасылцы:

http://vk.com/shagnavsrechu?z=album-5819968_154660897

І апошняе … СІТ “Працаваць нельга адмовіцца” – гэта наш любімы праект!


CACKLE comment system